بهانه ی شصت و ششم

به بهانه ی دیدن کارخانه ی هیولا
من حس می کنم اگه از این هم تعریف کنم شاید متهم به خوش بینی بشم. اگه باور نمی کنین خودتون برین ببینین. دیدن و خوندن چیزی ازتون کم نمی کنه فقط قوی ترتون می کنه. پس خودتون برین ببینین و بفهمین وقتی بچه بودیم اون هیولایی که از کمد می اومد بیرون و ما رو می ترسوند، از کجا میاد. خودتون برین ببینین که در کمد اتاق بچگی شماها کجا می ره و چه بلاهایی سرش میاد. خودتون ببینین که هیولای بامزه هم وجود داره.
اصلاً می دونستین بچه ها هم برای هیولاها خطرناکن؟ کافیه هیولا یه جوراب بچه از دنیای بچه ها با خودش بیاره. می دونین چی می شه؟ خودتون برین ببینین.
خدا رو شکر تو اتاق من هیچ کمدی نیست و هیچ هیولایی هم قرار نیست بیاد تو. اگه قراره هیولایی هم از در بیاد، ترجیح می دم یه کمدین بامزه بیاد.
حالا چرا یه هیولا باید بچه ها رو بترسونه؟ خیلی جالبه ها... خیلی جالبه. هیولاها به جیغ بچه ها برای تولید انرژی نیاز دارن. بیشتر از این بخوام تعریف کنم درگیر لوث شدن خواهیم شد.
تکرار می کنم: خودتون برین ببینین.